Lust voor het oog, maar niet voor het oor

Ik ben uitgenodigd op te treden tijdens ‘Lust voor het oog!’, een mini-festival gericht op doven, en horenden die zich afvragen hoe het leven klinkt als je slechthorend of doof bent. Naast mijn dans zijn er ook demonstraties van gebarentaal, wordt er een film vertoond en wordt er muziek gevisualiseerd.

Het festival vind plaats zaterdag 15 mei aanstaande in Zaal 100, De Wittenstraat 100 in Amsterdam-West. Ik sta te popelen om op te treden en mijn ideeen uit te proberen. Maar nu kwam organisator Harm met het idee een deel van m’n dans zonder muziek te doen.

Muziek neemt de vrije danser heel veel werk uit handen. Hij kan reageren op de klanken met beweging, zonder er al te veel bij na te denken. Ik ben afhankelijk van muziek.

Nou mag ik van Harm wel een mp3-speler dragen waarop muziek blijft spelen, zolang het publiek (waarvan een deel horend) op een gegeven moment in stilte naar de voorstelling kijkt. Maar dat gaan we mooi niet doen. Dan wordt de afstand tussen mij en het publiek te ver, en blijft mijn geheim geheim.

Ik begin zaterdag mijn dans op muziek, en die draait na enkele minuten weg. Daarna moeten we (het publiek en ik) het in ons eentje rooien.