Het moet iets worden over controle

Zojuist heb ik een goed thema ontdekt, Een Idee voor de voorstelling. Ik kreeg een mailtje van Merel (mijn producent) waarin ze me een beetje zat te vertellen wat ik moet doen en laten. Er stond onder andere:

Ik ga een afspraak maken met Lay om je te filmen. Het is héél erg belangrijk, dat je dan een aantal goede, indrukwekkende moves hebt en een kleine choreografie. Je moet wel indruk maken, neem het niet te licht.. Anders besluiten de mensen dat je gewoon niet goed genoeg bent, wat niet gek is… je hebt geen les gehad, weinig ervaring. Maar het zou leuk als ze zien dat je toch een goede techniek hebt en origineel bent. 

Oefenen, oefenen, oefenen is the way to go. Het gaat om hoe je danst. Niet waar, met wie, wanneer. Het gaat om wat jij kan, je techniek.

Ik kan er niets aan doen, maar dankzij dit mailtje (er stonden nog meer geboden in) kwam een mogelijk thema in me op: het moet iets worden over controle. Ik was even bang zelf de controle te verliezen over mijn project en bedacht me dat ik voortdurend bezig ben de controle te behouden over de meest uiteenlopende details van mijn leven.

Ik heb al eens een korte choreografie gemaakt over stress, bijproduct van het streven naar controle. Het thema interesseert me, en ook het publiek, zo lijkt me. Mensen willen controle over hun leven. En ik wil iets maken waar toeschouwers door worden gegrepen.

Sinds februari heb ik al halve ideeën voor de voorstelling, maar dat zijn meestal theatertechnische ideetjes. “oh, misschien is het wel leuk om achter een doorschijnend doek te dansen”. Nu is er eindelijk een inhoudelijk idee, en kan ik aan de slag met het uitwerken ervan.